7 Haziran 2005

ATEŞİN DÜŞTÜĞÜ YER

Serdar KARAMAN
Yüreğimiz burkuldu birkez daha...ve hesaplaşamadan erkekçe bu çakallarla, dört "Kınalı Kuzu" daha verdik toprağa. Yüce Allah (C.C) buyurduğu gibi mekanları Cennet olsun. Tunceli'nin Mazgirt ilçesind yasa dışı örgüt militanları ile girişilen çatışmada şehit düşen uzman çavuş Ali Atıl (30) Denizli'de, Emin Uyar (29) ise Yozgat'ta toprağa verildi Evli ve bir çocuk babası olan Ali Atıl'ın cenazesi, Denizli Çınar Meydanı'ndaki Yeni Cami'de kılınan cenaze namazının ardından düzenlenen askeri töreni müteakip Güney ilçesi Karağaçlı köyünde defnedildi.

Törenlere 5 yaşındaki oğlu Furkan'la birlikte katılan şehit eşi Nimet Atıl, "Benim oğlum da asker olacak. Bu teröristleri tek tek öldürecek" dedi. Yozgat'ın Yerköy ilçesi Delice köyünde toprağa verilen Uzman Çavuş Emin Uyar için düzenlenen törende ise Uyar'ın 4 yaşındaki oğlu Şükrü, katılanları duygulandırdı. Uyar'ın silah arkadaşlarından gazi Tamer Sonkaya da "Üç gün önce telefonda konuşmuştuk. Çabuk iyileşip yanına gelmemi istiyordu" diye gözyaşı döktü. Dökülen bu göz yaşları bir "Hazar Denizi" daha doğururdu vesselam... Ateş hep düştüğü yeri yakıyor. 84'ten beri hain işlerini sergileyen üç-beş çapulcu, devlete ve millete 84 teki gibi tekrardan saldırıyor. AB ve onun yalakaları ise ne var canım bunda diyerek adeta PKK ile omuz omuza yürüyor.

Gördünüz mü şimdi 001 plakaya binenlerin iltifatlarını?

Gördünüz mü şimdi Meclis'lerde ağırlamaları?

Gördünüz mü şimdi boşa giden oylarınızı?

Ve göreceğiniz daha neler var neler...

Bana şimdi muhabbetten bahsetmeyin!!!

Bana şimdi demokrasi(!)den bahsetmeyin!!!

Hele hele insan hakları hiç demeyin!!!

Kimse üzülmesin...

Kimse ümidini yitirmesin...

Ya çare sizsiniz, ya çaresizsiniz!

Ya ümit sizsiniz, ya ümitsizsiniz!

Kimse gökten sihirli el beklemesin!

Bu işin çözümü yine bize ait ve yol yine bizledir. Sela sesleri yükselirken minarelerden,yıldızımız gökte Dolunay'ı gösterirken bizler artık bu laf-ı güzahları bir kenara bırakmalı ve yiğitçe, mertçe bu mukaddes toprakları savunmalıyız. Yoksa ne toprak kalır, ne de bir aş için "OCAK".

"Varlığım; ilkokul çağlarımdan 24 yaşıma kadar -TÜRK- varlığına armağan olsun"

---