Yaşatmak İçin Can Veren Bir Kahraman

İSMET ŞAHİN

Selimiye'den Maltepe Askeri Cezaevine sürgün olmuştuk. 1981 senesinin sonlarıydı. İsmet Şahin ve küçük kardeşi Ömer ile A-Koğuşun da beraber kalıyorduk. İdamların süratle gerçekleştiği günlerdi... Şahin kardeşler son mahkemeye çıkmışlar ve bizde büyük bir merakla onları bekliyorduk... Nihayet gürültü ile açılan demir kapılar felaketin habercisi olmuşlardı... İdam cezasının tasdik olduğu haberi aramıza bomba gibi düştü... İsmet Şahin ise oldukça metin bir ifadeyle suçsuz olduğunu söylerken bir yandan abdest almak için banyoya yönelmişti...

-Ben yapmadım bu olayı şahit olun, fakat bunu korkudan söylemiyorum darağacı da bana vız gelir, diyordu...

İdama gidene kadar hep masum olduğunu söyledi . Aramızda ki bir iki evli arkadaştan biriydi ve hepsi birbirine yakın yaşlarda beş-altı çocuğu vardı... O gün ailesiyle açık görüş yaptırdı Cezaevi Komutanı Albay Halit Katay...

Gardiyanlardan dinledim... 20 Ağustos 1981 Perşembe günü şafak vakti Paşakapısı Cezaevinde sehpaya çıkarıldığında ;

-Beni bu cellada değil bari bir askere bırakında, sandelyeyi o çeksin derken, orada hazır bulunan zevat buna müsade etmemiş, İsmet Şahin de kendine yakışanı yapmıştı. İpi boynuna takmışlar ama sehpada ayaklarının altında ki sandelyeye tekmeyi o vurmuştu...

Yusuf Ziya ARPACIK

---